ในวันที่ 15 กันยายน 1891 การประชุมที่จัดขึ้นในห้องโถลงของโบสถ์เอฟเวอร์ตัน วัลเลย์ เพรสไบเตอร์เรียนเกิดขึ้นในระหว่างการหารือเดี่ยวกับญัตติการปลดจอห์น โฮลดิ้ง จากสโมสรเอฟเวอร์ตัน ก่อนที่เขาจะกลายมาเป็นผู้ก่อตั้งสโมสรลิเวอร์พูลในเวลาต่อมา

ความขัดแย้งที่เพิ่มขึ้นระหว่างสมาชิกบอร์ดบริหารของเอฟเวอร์ตัน และโฮลดิ้งประธานของพวกเขาในเวลานั้นเป็นเหตุให้สโมสรภายใต้การจำของจอร์จ มาห์นหาทางย้ายออกจากสนามแอนฟิลด์ของพวกเขา ที่ซึ่งพวกเขาลงเล่นมาตั้งแต่ปี 1884 ไปยังสนามเมียร์ กรีน ฟิลด์ที่กลายเป็นกูดิสัน พาร์กในเวลาต่อมา

การแยกตัวอย่างเป็นทางการเกิดขึ้นในการประชุมที่ร้อนแรงย้อนกลับไปในที่เดียวกันเมื่อ 130 ปีก่อนในสัปดาห์นี้ ในวันที่ 15 มีนาคม 1892 ซึ่งจากการปลดโฮลดิ้ง ซึ่งหลังจากนั้นเขาได้สร้างทีมใหม่ขึ้นมาทันทีเพื่อลงเล่นในสนามแอนฟิลด์ของเขาที่ว่างไว้ในชื่อว่าลิเวอร์พูล เอฟซี

โบสถ์ที่เป็นเจ้าภาพช่วงเวลาพลิกประวัติศาสตร์ถูกทำลายในปี 1960 อย่างไรก็ตาม บริษัทโมเดิร์น โฮมส์ ดีไซด์ ซึ่งปัจจุบันกำลังพัฒนาแผนภาพที่ดิน ได้อนุรักษ์ และฟื้นฟูเสาประตูหินทรายสองเสาตรงบริเวณอาคารดังเดิม

ในวันอังคารเมื่อ 130 ปีก่อนเป็นการฉลองครบรอบการแยกตัวอย่างเป็นทางการ มีการเปิดป้ายแผ่นโลหะ และติดตั้งไว้เพื่อเฉลิมฉลองช่วงเวลาสำคัญทางประวัติศาสตร์ฟุตบอลของเมือง

พิธีเฉลิมฉลองในครั้งนี้จัดโดยกอร์ดอน ไวท์ฮอลล์ ที่ทำงานให้กับโมเดิร์น โฮมส์ ดีไซด์ในการอนุรักษ์พื้นที่ และเข้าร่วมโดยสตีเฟน ดัน ภัณฑารักษ์พิพิธภัณฑ์ของสโมสรลิเวอร์พูล ร่วมด้วยตัวแทนจากเอฟเวอร์๖น

ดันที่วางดอกไม้หลากสีตรงพื้นที่ในนามของสโมสรเพื่อรับทราบสิ่งที่เขาบรรยายว่าเป็น ‘จุดกำเนิด’ ของสโมสรฟุตบอล

“มันเป็นเรื่องที่พิเศษมากเมื่อคุณคิดถึงสโมสรลิเวอร์พูล สโมสรเอฟเวอร์ตัน และฟุตบอลในเมืองนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นในสถานที่แห่งนี้เมื่อ 130 ปีก่อน” เขากล่าว

“มันเป็นเรื่องงดงามมากกับความจริงที่ว่ามีอนุสรณ์ทางกายภาพแบบนี้ ผมคิดว่าคุณคงจะสรุปได้ว่านี่คือสร้างสองสโมสรฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมา นี่คือจุดกำหนดของสโมสรจากมุมมองของเรา”

เขากล่าวต่อไปว่า “ทำได้ดีมากกอร์ดอน ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับการทำงานหนักของเขา เขาจำแนกสองประตูจากโบสถ์เก่าที่ถูกทำลายไปแล้วออก เขารู้ว่าพวกมันเป็นยังไง”

“ซึ่งเมื่อมีการพัฒนาที่พักอาศัยขึ้นมาเขาพูดไปพร้อมกันว่า ‘คุณคงไม่ลากมันอกไป แล้วนำมันไปฝังกลบ หรืออะไรแบบนั้น”

“มันถูกอนุรักษ์ไว้อย่างงดงาม พวกมันถูกล้อมรอบไปด้วยรั้วเล็กๆ มีป้ายที่งดงามพร้อมกับไฟส่องไปที่มัน และทุกสิ่งทุกอย่าง เขาตระหนักว่ามีประวัติศาสตร์บางอย่างเกิดขึ้น และนี่คือสิ่งที่มีคุณค่าคู่ควรต่อการอนุรักษ์”

“ตอนที่ผมยืนอยู่ที่นั่น ข้างๆ เอฟเวอร์ตัน และคนอื่นๆ ที่กำลังพูดถึงมัน คุณคิดว่า ‘นี่คือสิ่งสำคัญ มันมีความหมายจริงๆ’ และแฟนบอลรุ่นต่อจากนี้ไป ไม่ว่าจะมีหัวใจสีน้ำเงินหรือแดง คุณต้องคิดอะไรบางอย่างเมื่อหยุดอยู่ตรงนั้นว่า   ‘พระเจ้า ทุกอย่างมันเริ่มจากตรงจุดนี้’